گذر زمان ...

می ترسم از آدم ها ...

آدم هایی که دست می گذارند روی تنهایی ات ...

مجوزِ ورود می گیرند ...

و تنهاترت می کنند ... آدم هایی که سایه می اندازند روی سرت ...

و بی تفاوت، سایه سنگین می کنند ... آدم هایی که ساده می گیری بودنشان را ...

و سخت می کنند گذرِ لحظه هایت را ... آدم هایی که کوهِ معرفت می شوی برایشان ...

و آنها مدام می لرزانند تو را با آتشفشانِ بی معرفتی هايشان ... آدم هایی که به هزار و یک خاطره، دلبستۀ شان می شوی…

و انها بدون هيچ وابستگى ميگذرند و ميروند ...